جدید ترین عناوین خبری امروز
کیهان‌شناس

توجه: کلمه عبور به آدرس ایمیل شما ارسال خواهد شد.

مریخ‌نورد کنجکاوی

مریخ‌نورد کنجکاوی چگونه کار می‌کند؟

آزمایشگاه علوم مریخ و مریخ‌نورد اصلی آن، کنجکاوی، بلندپروازانه‌ترین مأموریت مریخی است که تاکنون توسط ناسا انجام شده است. این مریخ‌نورد در سال ۲۰۱۲ با مأموریت اولیه‌ی فهمیدن این که مریخ برای حیات مناسب هست یا بوده است، بر روی مریخ نشست. هدف دیگر آن، یادگیری بیشتر در مورد محیط (زیست) این سیاره‌ی سرخ است.

در مارس ۲۰۱۸، ۲۰۰۰ سول (روز مریخی) بر روی این سیاره بودن و حرکت از دهانه‌ی برخوردی گیل (Gale) به کوه آئولیس (Aeolis Mons) یا کوه شارپ (Mount Sharp)، جایی که به اطلاعات زمین‌شناختی درون لایه‌های کوه‌ها می‌نگرد، را جشن گرفت. در طول راه، مدرک محکمی از آب باستانی و تغییرات زمین‌شناختی به دست آورد.

به بزرگی یک خودروی شاسی‌بلند

یکی از دلایلی که موجب ایستادگی کنجکاوی می‌شود، اندازه‌ی خاص آن است؛ کنجکاوی حدود اندازه‌ی یک خودروی شانسی‌بلند کوچک است. ۹ فوت و ۱۰ اینچ طول و ۹ فوت و ۱ اینچ پهنا (۳ متر در ۲.۸ متر) و حدود ۷ فوت (۲.۱ متر) ارتفاع دارد. وزن آن ۲۰۰۰ پوند (۹۰۰ کیلوگرم) است. چرخ‌های کنجکاوی ۲۰ اینچ (۵۰.۸ سانتی متر) قطر دارند.

مهندسان در آزمایشگاه پیشرانه‌ی جت ناسا این مریخ‌نورد را برای حرکت بر روی موانعی با ۲۵ اینچ (۶۵ سانتی‌متر) ارتفاع و حدود ۶۶۰ فوت (۲۰۰ متر) طی مسیر در روز طراحی کردند. نیروی محرکه‌ی مریخ‌پیما از یک مولد الکتروگرمایی رادیوایزوتوپی چندمنظوره به دست می‌آید که الکتریسیته را از گرمای واپاشی پلوتونیوم ۲۳۸ رادیواکتیو تولید می‌کند.

اهداف علمی مریخ‌نورد کنجکاوی

بر اساس گفته‌ی ناسا، کنجکاوی دارای چهار هدف علمی اصلی در پشتیبانی از آژانس برنامه‌ی تحقیقاتی مریخ است:

  • تعیین این که آیا روی مریخ تاکنون حیات شکل گرفته است
  • تشخیص آب و هوای مریخ
  • بررسی ویژگی‌های زمین‌شناسی مریخ
  • آماده‌سازی مریخ برای انجام تحقیقات بشری

این اهداف تا حدودی به هم نزدیک هستند. برای نمونه، اقلیم کنونی مریخ به ما برای تعیین این که آیا انسان قادر به انجام بی‌خطر تحقیقات روی سطح آن هست، کمک می‌کند. مطالعه‌ی زمین‌شناسی مریخ به دانشمندان برای درک بهتر این که آیا منطقه‌ی نزدیک به محل فرود کنجکاوی قابل سکونت هست، کمک می‌نماید. برای کمک به رسیدن بهتر به این اهداف بزرگ، ناسا این اهداف علمی را به هشت بخش کوچک‌تر تقسیم کرده است که در محدوده‌ی زیست‌شناسی تا زمین‌شناسی بر فرآیندهای سیاره‌ای است.

در مسیر پشتیبانی از علم، کنجکاوی دارای مجموعه‌ای از ابزارها روی بدنه‌اش است تا محیط را بهتر آزمایش کند. این ابزارهای شامل:

  • دوربین‌هایی که می‌توانند از مناظر یا از عناصر خیلی نزدیک تصویربرداری کنند: دوربین Mast (Mastcam)،‌ تصویربردار لنز دستی مریخ (MAHLI) و تصویربردار فرود مریخ (MARDI).
  • طیف‌سنج‌هایی برای مشخصه‌یابی ترکیب عناصر روی سطح مریخ: طیف‌سنج پرتوی آلفای ایکس ذره‌ی آلفا (APXS)، شیمی و دوربین (ChemCam)، ابزار فلوئورسنس انکسار پرتوی ایکس/پرتوی ایکس شیمی و کانی‌شناسی (CheMin) و مجموعه‌ی ابزار تحلیل نمونه در مریخ (SAM)‌.
  • آشکارسازهای تابش برای به دست آوردن بینشی از میزان حمام‌های گرمایی روی سطح که به دانشمندان کمک می‌کند تا بفهمند آیا انسان می‌تواند در آن جا به کشفیات خود بپردازد و آیا میکروب‌ها می‌توانند روی آن زنده بمانند. این‌ها آشکارساز ارزیابی تابش (RAD) و سفیدی (آلبیدو) دینامیک نوترون‌ها (DAN)‌ هستند.
  • حسگرهای محیطی برای بررسی آب و هوای کنونی. این، ایستگاه نظارت محیطی مریخ‌نورد است.
  • یک حسگر جوی که در ابتدا در طول فرود مورد استفاده قرار گرفت و ابزار ورودی فرود و نزول آزمایشگاه علمی مریخ (MEDLI)‌ نامیده شد.
مریخ‌نورد کنجکاوی
مریخ‌نورد کنجکاوی

یک فرود پیچیده

فضاپیما در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ از کیپ کاناورال در فلوریدا پرتاب شد و در ۶ آگوست ۲۰۱۲ پس از ماجرهایی شجاعانه، که ناسا آن را «هفت دقیقه‌ی وحشت» نامید به سیاره مریخ رسید. به خاطر وزن کنجکاوی، ناسا پیشنهاد داد که روش چرخیدن با کسیه‌های فرودی شاید کارآمد نباشد. به جای آن، مریخ‌نورد با فعالیت‌های بسیار پیچیده برای فرود آمدن مانور داد.

در یک فرود آتشین به درون هواکره، یک چتر نجات فراصوت نیاز بود تا برای کند کردن فضاپیما باز شود. مسئولان ناسا گفتند، نیاز است که چتر نجات ۶۵ هزار پوند (۲۹۴۸۰ کیلوگرم) را تحمل نماید تا فضاپیما را بر روی سطح رها کند.

MSL (آزمایشگاه علمی مریخ) زیر سپر حرارتی خود، چتر نجات را قرار داد تا هم جایگاه مطمئنی برای چتر باشد و هم امکان تشخیص ارتفاع برای آن وجود داشته باشد. چتر نجات فقط می‌توانست MSL را تا ۲۰۰ مایل بر ساعت (۳۲۲ کیلومتر بر ساعت) آهسته‌تر کند که برای فرود خیلی زیاد است. برای حل این مشکل، مهندسان مجموعه را طوری طراحی کردند تا چتر نجات جدا شود و کنجکاوی در قسمت آخر فرود از رانش‌گرها استفاده کند.

در حدود ۶۰ فوت (۱۸ متر) بالاتر از سطح، هلیکوپتر MSL فعال شد. مجموعه‌ی در حال فرود، مریخ‌پیما را زیر رانش‌گرها با استفاده از یک ریسمان ۲۰ فوتی (۶ متری) آویزان کرد. با سرعت سقوط ۱.۵ مایل بر ساعت (۲.۴ کیلومتر بر ساعت) MSL به آرامی در دهانه‌ی گیل، حدودا در همان زمان که هلیکوپتر ارتباط را قطع کرد و دور شد، سطح مریخ را لمس نمود و روی سطح فروافتاد.

کارمندان سازمان فضایی ناسا به طور زنده در تلویزیون فرود مریخ‌نورد را تماشا کردند. هنگامی که آن‌ها خبر سالم بودن کنجکاوی را دریافت نمودند، مهندسان مشت‌های خود را گره کردند و به نشانه‌ی تبریک به بالا و پایین پریدند.

اخبار این فرود در تمام رسانه‌های سنتی مانند روزنامه‌ها و تلویزیون و همچنین شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک پخش شد. یک مهندس مشهور شد چرا که او لباس موهاک را در روز فرود پوشیده بود.

خوشحالی مهندسان ناسا پس از فرود موفقیت‌آمیز کنجکاوی
خوشحالی مهندسان ناسا پس از فرود موفقیت‌آمیز کنجکاوی

ابزارهایی برای یافتن سرنخ‌هایی از حیات

این مریخ‌پیما ابزارهای کمی جهت جستجو برای سکونت‌پذیری دارد. مثلا آزمایشی که سطح را با نوترون‌ها بمب‌باران می‌کند تا اگر با اتم‌های هیدروژن، یکی از عناصر آب، مواجه شوند سرعت‌شان کند می‌شود.

بازوی ۷ فوتی کنجکاوی می‌تواند نمونه‌ها را از سطح بردارد و درون مریخ‌نورد حرارت دهد و گازهایی را که از آن‌جا برمی‌خیزد را به عنوان سرنخ‌هایی از چگونگی شکل‌گیری صخره‌ها و خاک تحلیل کند.

ابزار تحلیل نمونه‌ی مریخی، اگر مدرکی از مواد ارگانیک به دست آورد، می‌تواند دوباره آن را بررسی کند. در قسمت جلوی کنجکاوی، زیر پوشش‌های فویلی، چندین تکه‌ی سرامیکی هستند که با ترکیب‌های ارگانیک مصنوعی برانگیخته شده است.

کنجکاوی می‌تواند هر یک از موانع را دریل کند و هر نمونه را درون فر بگذارد تا ترکیبش را اندازه‌گیری کند. در طی تمام آزمایش‌ها اگر موجود زنده‌ای آشکار شود که متعلق به نمونه نباشد، توسط دانشمندان بررسی می‌شود. در این حالت، دانشمندان احتمالا تشخیص می‌دهند که این‌ها موجودات زنده‌ای هستند که از زمین به آن سیاره آمده‌اند.
دوربین‌های با کیفیت بالا در اطراف این مریخ‌نورد در حین حرکت آن، تصاویری تهیه می‌کنند که اطلاعات بصری لازم برای مقایسه‌ با محیط‌های روی زمین است.

در سپتامبر ۲۰۱۴، کنجکاوی به مقصد علمی خود، کوه شارپ (کوه آئولیس)، کمی پس از یک گزارش علمی ناسا گفت مریخ‌نورد باید کمتر حرکت کند و بیشتر برای مقاصد سکونت‌پذیر جستجو کند،‌ رسید. اکنون وقت این است که به دقت لایه‌های روی شیب را وقتی در حال بالا رفتن است ارزیابی نماید. هدف این است که بفهمد چگونه اقلیم مریخ از یک گذشته‌ی خیس به شرایط اسیدی و خشک امروزی تغییر یافته است.

دانشمند پروژه‌ی کنجکاوی، جان گروتزینگر در طول یک کنفرانس خبری در آن زمان گفت: «من فکر می‌کنم پیشنهاد اصلی پنل این است که باید کمتر حرکتش دهیم و بیشتر حفاری کنیم. پیشنهادهای این گزارش و چیزی که ما به عنوان یک گروه علمی قصد داریم انجام دهیم، هم‌تراز کردن است چرا که ما اکنون به کوه شارپ رسیده‌ایم.»

مدارکی برای حیات: مولکول‌های آلی و متان

نخستین مأموریت کنجکاوی، تعیین این است که آیا مریخ برای حیات مناسب است یا بود. در حالی که برای یافتن خود حیات طراحی نشده است، مریخ‌نورد شماری از ابزارهایی را روی برد خود حمل می‌کند که می‌تواند اطلاعات را درباره‌ی محیط اطراف آن به دست دهد.

دانشمندان در اوایل ۲۰۱۳ وقتی که مریخ‌نورد اطلاعاتی را که نشان‌دهنده‌ی این بود که مریخ در گذشته دارای شرایط سکونت‌پذیری بوده است ارسال کرد، تقریبا به موفقیت بزرگی دست یافتند.

پودری که از نخستین نمونه‌های حفاری‌شده که کنجکاوی به دست آورد حاصل شد، شامل عناصر گوگرد، نیتروژن،‌ هیدروژن، اکسیژن، فسفر و کربن است که همه‌ی زیر بنا یا عناصر بنیادی برای پشتیبانی از حیات تلقی می‌شوند. در حالی که این مدرکی برای خود حیات نیست، این یافته در هر حال برای دانشمندان این مأموریت شگفت‌انگیز بود.

مایکل میر (Michael Meyer)‌ دانشمند ارشد برنامه‌ی تحقیقاتی مریخ ناسا گفت: «پرسشی بنیادی برای این مأموریت این است که آیا مریخ می‌تواند یک محیط سکونت‌پذیر را پشتیبانی نماید؟ چیزی که ما اکنون می‌دانیم، پاسخ مثبت است.»

دانشمندان همچنین یک ستون بسیار بزرگ در سطوح متانی روی مریخ در اواخر ۲۰۱۳ و اوایل ۲۰۱۴ که در یک سطح از حدود ۷ بخش بر میلیارد داشت کشف کردند (مقایسه شده با مقدار معمول ۰.۳ ppb تا ۰.۸ ppb). این یک کشف قابل توجه بود چرا که در برخی مواقع، متان شاخصی برای حیات میکروبی است. اما همچنین می‌تواند به فرآیندهای زمین‌شناختی اشاره نماید. در سال ۲۰۱۶ اما، این گروه یک ستون متانی که رویدادی فصلی نبود را کشف کردند. اما تغییرات زمینه‌ای کوچک‌تری وجود داشتند که می‌توانستند به فصل‌ها مرتبط باشند.

کنجکاوی همچنین نخستین شناسانی مشخص موجودات زنده را روی مریخ به دست آورد که در دسامبر ۲۰۱۴ اعلام کرد. موجودات زنده زیربناهای حیات تلقی می‌شوند اما از آن‌جا که می‌توانند در برهمکنش‌های شیمیایی نیز ساخته شوند، لزوما اشاره به وجود حیات ندارند.

ناسا در آن زمان گفت: «در حالی که این تیم نمی‌تواند استنتاج کند که حیات در دهانه‌ی برخوردی گیل وجود دارد، این کشف نشان می‌دهد که این محیط باستانی ذخیره‌ای از مولکول‌های آلی کاهیده را برای استفاده شدن به عنوان زیر بنای حیات و منبع انرژی‌ای برای حیات پیشنهاد می‌دهد.»

نتایج اولیه‌ی گفته شده در کنفرانس علوم سیاره‌ای و قمری در سال ۲۰۱۵ نشان دادند که دانشمندان مولکول‌های آلی پیچیده در نمونه‌های مریخی که در درون مریخ‌نورد کنجکاوی ذخیره شده را با استفاده از یک روش غیرمنتظره کشف کردند. در ۲۰۱۸ نتایج مبنی بر کار کنجکاوی مدارک بیشتری افزود که حیات روی مریخ ممکن است. یک مطالعه، کشف مولکول‌های آلی بیشتر در صخره‌های ۳.۵ میلیارد ساله را توصیف می‌کند در حالی که دیگری نشان می‌دهد که غلظت‌های متان در هواکره به طور فصلی تغییر می‌کند. (تغییرات فصلی می‌تواند به معنای این باشد که گاز از زیستن موجودات زنده ساخته می‌شود اما هنوز هیچ اثبات مشخصی از آن نیست.)

آیا حیات در اعماق مریخ نهفته است؟
مشاهده

بررسی محیط

کنجکاوی در کنار جستجو برای سکونت‌پذیری، ابزارهای دیگری به همراه دارد که برای یادگیری بیشتر درباره‌ی محیط اطراف آن طراحی شده‌اند. از جمله‌ی این اهداف، داشتن یک رکورد پیوسته از آب و هوا و مشاهدات رصدی برای تعیین میزان مناسب بودن محل برای یک مأموریت انسانی نهایی خواهد بود.

آشکارساز کمکی تابش کنجکاوی برای ۱۵ دقیقه در هر ساعت جهت اندازه‌گیری نواری از تابش روی سطح و در هواکره کار می‌کند. دانشمندان به ویژه علاقه‌مند به اندازه‌گیری پرتوهای ثانویه یا تابشی هستند که می‌تواند ذرات کم-انرژی را پس از این که با مولکول‌های گاز درون هواکره برخورد می‌کند تولید کند. پرتوهای گاما یا نوترون‌های تولید شده توسط این فرآیند می‌تواند ریسکی برای انسان‌های باشد. به علاوه یک حسگر فرابفنش که روی گردن کنجکاوی است، به طور پیوسته تابش را ردیابی می‌کند.

در دسامبر ۲۰۱۳ ناسا سطوح تابش اندازه‌گیری شده توسط کنجکاوی را که برای یک مأموریت مریخی باسرنشین در آینده قابل کنترل است تعیین نمود. آشکارساز کمکی تابش کنجکاوی تعیین کرد که مأموریتی با ۱۸۰ روز پرواز به مریخ، ۵۰۰ روز روی سطح آن و ۱۸۰ روز در را ه برگشت به زمین، دوزی از ۱.۰۱ سیورت (sievert) را خواهد ساخت. حد طول زندگی کل برای فضانوردان آژانس فضایی اروپا ۱ سیورت است که مربوط به یک افزایش ۵ درصدی در خطر سرطان مرگبار در طول زندگی یک فرد است.

ایستگاه نظارت محیطی مریخ‌نورد، سرعت باد و نمودار جهتش را اندازه‌گیری می‌کند و همچنین دما و رطوبت را در هوای پیرامونش تعیین می‌نماید. در ۲۰۱۶ دانشمندان توانستند روندهای بلندمدت در فشار جوی و رطوبت هوا را بفهمند. برخی از این تغییرات وقتی رخ می‌دهد که کلاهک‌های قطبی کربن-دی‌اکسید زمستانی در بهار ذوب می‌شوند و مقادیر زیادی از رطوبت را در هوا آزاد می‌کنند.

در ژوئن ۲۰۱۷ ناسا کنجکاوی را به داشتن یک نرم افزار ارتقائی جدید مجهز کرد، که اجازه خواهد داد اهداف را خودش بردارد. این به روزرسانی، کشف خودمختار برای جمع‌آوری علم بیشتر (AEGIS)‌ نامیده شد که نخستین هوش مصنوعی مستقر در یک فضاپیمای دوردست را ارائه می‌دهد.

در اوایل ۲۰۱۸ کنجکاوی تصاویری از بلورهایی که از دریاچه‌های باستانی روی مریخ می‌توانند شکل گرفته باشند را ارسال نمود. فرضیه‌های متعددی برای این خصوصیات وجود دارد اما یک احتمال این است که آن‌ها پس از شکل‌گیری نمک در یک دریاچه‌ی آب در حال تبخیر شکل گرفته‌اند. (برخی از شایعات اینترنتی ادعا می‌کردند که این خصوصیات واقعا نشانه‌هایی از حیات پنهانی بودند اما ناسا سریعا این فرضیه مبنی بر زوایای خطی‌شان را رد کرد-یک ویژگی که خیلی شبیه به رشد بلور است.)

موشک‌های اسپیس‌ایکس چگونه کار می‌کنند؟
مشاهده

مشکلات فنی مریخ‌نورد

بخارهای برخاسته از یک آزمایش «شیمیایی خیس» که یک سیال با نام MTBSTFA را پر کرد، یک آزمایش تحلیل گاز برخاسته را کمی پس از فرود کنجکاوی آلوده کرد. از آن جایی دانشمندان می‌دانستند نمونه‌های جمع‌آوری‌شده دوباره با بخار برهمکنش می‌کنند، به طور ناگهانی راهی را طی کردند تا موجودات زنده را پس از استخراج حفظ و نگهداری نمایند و بخار و تحلیل و جمع‌آوری کنند.

ناسا در ۲۰۱۷ بیان داشت که کنجکاوی یک قطعی کامپیوتری خطرناک درست ۶ ماه پس از فرود داشته است که در عرض یک ساعت تماس با زمین برای همیشه از بین رفت. قطعی کوتاه دیگر در ۲۰۱۶ کمی کار علمی را متوقف کرد اما مریخ‌نورد سریعا مأموریت را از سرگرفت.

در ماه‌های پس از فرود، ناسا متوجه خسارت فراتر از انتظاری شد که به چرخ‌های مریخ‌نورد وارد شده بود. در ۲۰۱۴ کنترل‌ها مسیریاب مریخ‌نورد را برای کاهیدن رویارویی با چاله‌ها و ضربه‌ها تغییر دادند. جیم اریکسون (Jim Erickson)‌ مدیر پروژه‌ی کنجکاوی در آزمایشگاه پیشرانه‌ی جت ناسا در پاسادنا کالیفرنیا در یک مصاحبه در ۲۰۱۴ گفت:‌ «چرخ‌ها همواره خسارت می‌بینند. ما همیشه انتظار داریم که حفره‌هایی روی چرخ‌ها در مسیر حرکتش ببینیم. این فقط مقداری از چیزی است که ما می‌بینیم و شگفت‌آور است.»

نقص فنی در چرخ‌های کنجکاوی
نقص فنی در چرخ‌های کنجکاوی

ناسا پیشگام یک تکنیک دریل کردن جدید در کوه شارپ در فوریه ۲۰۱۵ است تا عملیات را در سطحی پایین‌تر، لازمه‌ای برای کار با صخره‌ی نرم در برخی محل‌ها شروع کند. (قبلا، یک نمونه‌ی صخره‌ای پس از کشف شدن با دریل خرد می‌شد.)

مهندسان مشکل مکانیکی با دریل کنجکاوی در اواخر ۲۰۱۶ داشتند وقتی که یک موتور با دو پست پایدارکننده روی دریل کمی کار را متوقف کرد. ناسا چندین تکنیک حفاری‌کردن دیگر را آزمود تا در ۲۰ می ۲۰۱۸ دریل نخستین نمونه‌ها را پس از بیش از ۱۸ ماه به دست آورد.

مأموریت‌های مرتبط و مأموریت‌های آینده

باید توجه شود که کنجکاوی به تنهایی روی مریخ کار نمی‌کند. همکاران آن گروهی از فضاپیماهای دیگر از چندین کشور هستند که اغلب با همکاری با هم برای دستیابی به اهداف علمی کار می‌کنند. مدارگرد شناسایی مریخ ناسا تصاویر با کیفیت بالا از سطح آن تهیه می‌کند. مدارگرد دیگر ناسا با نام MAVEN (مأموریت تحول بخار و جو مریخ) هواکره مریخ را برای از دست دادن جو و دیگر پدیده‌های مورد علاقه آزمایش می کند. مأموریت­های مدارگرد دیگر از جمله Mars Express اروپا،  European ExoMars Trace Gas Orbiter و India’s Mars Orbiting Mission هستند.

از نیمه‌ی ۲۰۱۸ کنجکاوی روی سطح در طول مریخ‌نورد دیگر ناسا با نام مریخ‌نورد فرصت (Opportunity)‌ که از ۲۰۰۴ تاکنون روی سطح آن پرسه می‌زند در حال کار است. فرصت در ابتدا برای یک مأموریت ۹۰ روزه طراحی شد اما پس از بیش از ۱۴ سال روی مریخ فعال ماند. همچنین مدارک وجود آب باستانی را در حالی که دشت‌ها و دو دهانه‌ی بزرگ را بررسی می‌کرد دریافت. اودیسه‌ی مریخی ناسا به عنوان یک پیوستار ارتباطاتی برای فرصت و کنجکاوی کار می‌کند در حالی که کار علم خود را نیز مانند جستجو برای بخ آب اجرا می‌نماید.

بیشتر مأموریت‌های سطحی مریخ به زودی در راه هستند. مأموریت کاوشگر اینسایت ناسا (یک سطح‌نشین ثابت طراحی شده برای کشف لایه‌های درونی مریخ) به سوی سیاره‌ی سرخ در ۵ می ۲۰۱۸ پرتاب شد و انتظار می‌رود در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۸ روی آن بنشیند.
مریخ‌نورد ExoMars آژانس فضایی اروپا باید در ۲۰۲۰ به سوی مریخ پرتاب شود تا برای مدارکی از حیات باستانی جستجو کند.  ناسا همچنین یک مأموریت مریخ‌نورد جانشین با نام مریخ ۲۰۲۰ را طراحی می‌کند که تقریبا شبیه به طراحی کنجکاوی است. اما مریخ ۲۰۲۰ ابزارهای متفاوتی را حمل می‌کند تا بهتر برای حیات باستانی جستجو کند. همچنین نمونه‌های امیدوار کننده را برای یک مأموریت احتمالی بازگشتی از مریخ در دهه‌های آینده نگه‌داری می‌کند.

در آینده‌ی خیلی دور (شاید در دهه‌ی ۲۰۳۰)، ناسا درباره‌ی یک مأموریت ارسال انسان به مریخ صحبت می‌کند. اما در اواخر ۲۰۱۷ دولت ترامپ آژانس را نخست به برگرداندن انسان به ماه مکلف کرد. دولت همچنین لازم دانست که بودجه‌ی ایستگاه بین‌اللملی فضایی تا ۲۰۲۵ متوقف شود تا به ایجاد یک ذخیره‌ی بودجه برای یک ایستگاه فضایی ماه پیشگام با نام دروازه‌ی فضای دور منجر گردد.

منبع: space

ورود به سایت دیدگاه ها 0
avatar
  Subscribe  
Notify of

رصد و اکتشافات فضایی

شایعه‌ی ساختگی بودن سفر به ماه
شایعه‌ی ساختگی بودن سفر به ماه
56
تلسکوپ TESS اولین جهان بیگانه هم‌اندازه با زمین را شناسایی کرد
30
عبور 6 سیارک از نزدیکی زمین در مدت 2 سال
عبور ۶ سیارک از نزدیکی زمین در سال ۲۰۲۷
34
ستاره‌شناسان اجسامی با ابعاد کیلومتری در کمربند کویپر کشف کردند
ستاره‌شناسان اجسامی با ابعاد کیلومتری در کمربند کویپر کشف کردند
39
حلقه‌های زحل ۱۰ تا ۱۰۰ میلیون ساله هستند، بسیار جوان‌تر از خود سیاره
34

ذرات بنیادی

فیزیکدانان با به دام انداختن ۱۰ جفت فوتون، رکورد جدیدی را ثبت کردند
فیزیکدانان با به دام انداختن ۱۰ جفت فوتون، رکورد جدیدی را ثبت کردند
51
نگاهی به آزمایشات فیزیک پیرامون یافتن ذره‌ی روح
نگاهی به آزمایشات فیزیک پیرامون یافتن ذره‌ی روح
63
هر زمانی که شما چیزی را می‌بینید، لمس می‌کنید و یا می‌بویید، در حال تجربه‌ی جهان کوانتومی هستید
هر زمانی که شما چیزی را می‌بینید، لمس می‌کنید و یا می‌بویید، در حال تجربه‌ی جهان کوانتومی هستید
69
قوی‌ترین انفجارها در جهان، حتی ناشاخته‌تر از چیزی است که تصور می‌کردیم
قوی‌ترین انفجارها در جهان، حتی ناشاخته‌تر از چیزی است که تصور می‌کردیم
67
دقیق‌ترین تصویر ثبت شده از مرکز تولید نوترینو درون خورشید
دقیق‌ترین تصویر ثبت شده از مرکز تولید نوترینو درون خورشید
213