جدید ترین عناوین خبری امروز
مجله علمی کیهان‌شناس

توجه: کلمه عبور به آدرس ایمیل شما ارسال خواهد شد.

تکنولوژی لیزر موجود بر روی زمین ممکن است توجه بیگانگان را به ما جلب کند
جیمز کلارک و دکتر کری کاهوی اذعان دارند که تکنولوژی لیزر موجود بر روی زمین می‌تواند پرتوهایی قوی منتشر کند که توجه ستاره‌شناسان بیگانه را از فاصله‌ی ۲۰۰۰۰ سال نوری نیز جلب کند.

لیزرهای پرانرژی می‌توانند توجه فرازمینی‌ها را به ما جلب کنند!

مطالعه‌ی جدیدی که در مجله‌ی Astrophysical Journal به چاپ رسیده، پیشنهاد داده است که اگر یک لیزر ۱ تا ۲ مگاواتی را از طریق تلسکوپی به طول ۳۰ تا ۴۵ متر به سمت آسمان نشانه‌گیری کنیم، این ترکیب تابشی از پرتوی مادون قرمز قوی تولید می‌کند که می‌تواند در برابر انرژی خورشید بایستد و توجهات را از فاصله‌ی ۲۰۰۰۰ سال نوری به سمت خود جلب کند. ستاره‌شناسان فرازمینی که در حال مطالعه‌ی قسمت مربوط به ما در کهکشان راه شیری هستند (مخصوصاً اگر در منظومه‌های همسایه مانند پروکسیما قنطورس و یا TRAPPIST-1 زندگی کنند) نیز می‌توانند این سیگنال را مشاهده کنند.

جیمز کلارک، فارغ‌التحصیل بخش هوا و فضای دانشگاه MIT می‌گوید :«اگر ما به اندازه‌ی کافی به یکدیگر نزدیک بودیم، می‌توانستیم شروع به برقراری ارتباط کنیم؛ می‌توانستیم با نرخ چند صد بیت بر ثانیه داده رد و بدل کنیم؛ این داده‌ها در عرض چند سال به آن‌ها می‌رسد. تصور چنین روشنایی که بتواند بیگانه‌ها را جذب کند تا حدودی مشکل است ولی این شاهکار را می‌توان با ترکیب تکنولوژی‌هایی که در آینده‌ی نزدیک‌ توسعه می‌یابند به حقیقت نزدیک کرد.»

کلارک و دکتر کاهوی از دانشگاه MIT، لیزرها و تلسکوپ‌های مختلف را آنالیز کردند و دریافتند که ترکیب یک لیزر ۲ مگاواتی و یک تلسکوپ ۳۰ متری می‌تواند سیگنالی تولید کند که آنقدر قوی باشد که توسط ستاره‌شناسان بر روی پروکسیما شناسایی شود؛ پروکسیما سیاره‌ای با جرم نزدیک به سیاره زمین است که دور نزدیک‌ترین ستاره به ما در فاصله‌ی ۴٫۲۳ سال نوری در حال گردش است.

سیگنال تولید شده با استفاده از لیزر ۱ مگاواتی و تلسکوپ ۴۵ متری نیز توسط ستاره‌شناسان حاضر در منظورمه‌ی TRAPPIST-1 به وضوح قابل تشخیص است. TRAPPIST-1 منظومه‌ای شامل ۷ سیاره است که در فاصله‌ی ۳۸٫۸ سال نوری از زمین قرار دارد.
هر کدام از ترکیبات ذکر شده می‌توانند سیگنالی تولید کنند که از فاصله‌ی ۲۰۰۰۰ سال نوری قابل تشخیص باشد.هر دو ترکیب به تکنولوژی لیزر و تلسکوپ‌هایی نیاز دارند که یا هم‌اکنون توسعه داده شده‌اند و یا در مرحله‌ی استفاده‌ی عملی هستند.

به عنوان مثال، محققان محاسبه کرده‌اند که لیزرهای ۱ تا ۲ مگاوات مورد نیاز، معادل لیزر مورد استفاده در نیروی هوایی ایالات متحده است که اکنون از بین رفته است؛ از آن برای پرواز به همراه جت‌های جنگی و پرتاب موشک‌های بالستیک به فضا استفاده می‌شد.
محققان همچنین دریافتند که اگرچه تلسکوپ ۳۰ متری باعث کوتاه جلوه دادن تلسکوپ‌های موجود کنونی در رصدخانه‌های روی زمین می‌شود ولی برنامه‌هایی برای تولید چنین تلسکوپ‌های عظیمی در آینده‌ی نزدیک وجود دارد؛ مانند تلسکوپ ۲۴ متری مگلان و تلسکوپ ۳۹ متری بسیار بزرگ اروپایی که هر دوی آن‌ها در حال حاضر در شیلی در حال ساخت هستند.

کلارک می‌گوید: «مانند رصدخانه‌های بزرگ، لیزر مورد نظر را نیز باید در قله‌ی یک کوه بلند قرار داد تا مقدار اتمسفری که لیزر باید قبل از رسیدن به فضا از درون آن نفوذ کند کمینه شود.» با وجود امکان فنی ایجاد یک چراغ لیزری کهکشانی، تیم محققان مسأله را برعکس کردند و بررسی کردند که آیا روش‌های عکس‌برداری موجود بر روی کره‌ی زمین قابلیت تشخیص پرتوهای مادون قرمز فرستاده شده از طرف دیگر ستاره‌شناسان در جاهای دیگر کهکشان ما را دارند‌.
آن‌ها دریافتند که یک تلسکوپ ۱ متری یا بزرگ‌تر قابلیت یافتن این پرتوها را دارد ولی باید دقیقاً در مسیر تابش آن‌ها قرار داشته باشد.

اشتراک‌گذاری حیات با سیاره‌های همسایه

کلارک اضافه کرده است که: «تقریباً بعید است که یک تلسکوپ در بررسی‌های خود لیزرهای فرازمینی را مشاهده کند، مگر اینکه بررسی‌ها را فقط به نزدیک‌ترین ستاره‌ها محدود کنیم. ما امیدواریم که این مطالعه باعث تشویق دانشمندان در جهت توسعه‌ی عکس‌برداری‌های مادون قرمز شود؛ نه تنها برای تشخیص نورهای لیزری که ممکن است ستاره‌شناسان بیگانه تولید کرده باشند بلکه برای بررسی گازهای موجود در اتمسفر سیارات دوردست که ممکن است نشانه‌هایی از حیات را در خود داشته باشند. با روش‌های مطالعاتی و ابزار کنونی، بسیار بعید است که ما آنقدر خوش‌شانس باشیم تا از نورهای فرستاده شده توسط فرازمینی‌ها عکس‌برداری کنیم. به هر حال همچنان که طیف مادون قرمز سیارات فراخورشیدی مطالعه می‌شوند تا آثاری از امکان زندگی در آن‌ها تشخیص داده شود و در نظر گرفتن اینکه مطالعات فضایی به سرعت در حال پیشرفت هستند، می‌توانیم بیشتر مطمئن باشیم که اگر فرازمینی‌ها علائمی از خود نشان دهند ما قادر به تشخیص آن‌ها‌ هستیم.»

منبع: sci-news

 دسته‌ها:
       
برچسب‌ها:
avatar
  Subscribe  
Notify of

رصد و اکتشافات فضایی

ماه‌گرفتگی چیست
ماه‌گرفتگی چیست و ماه‌گرفتگی بعدی چه زمانی اتفاق می‌افتد؟
43
کشف ماده ژله‌ای در ماه
کشف ماده ژله‌ای توسط کاوشگر چینی در قسمت پنهان ماه
140
گذر کاوشگر خورشیدی پارکر
سومین گذر کاوشگر خورشیدی پارکر از نزدیکی خورشید
83
بارش شهابی برساووشی
چرا بارش شهابی برساووشی سالی یک‌بار اتفاق می‌افتد؟
56
سیاره پرجرم
دومین سیاره پرجرم در مدار ستاره‌ی همسایه‌مان پیدا شد
77